|
Hapishane'den ANAMA 
M. Said ÇEKMEGİL "Yüzü nurlu, Kalbi sürur’lu, Ayağı uğurlu... Şefkatli, merhametli, kıymetli..." Sevgili anacığım, Sana bir mektup yazacağım Yazacağım ama
Seni üzmeden Uydurma lâflar düzmeden Halimi sana nasıl anlatacağım!
Evet, sıhhatim yerinde, Rahatım da iyi sayılır. Ne olacak, bir mevkuf için, Bundan iyisi mi olur hayatın!
Olmaz, olmaz ama Niçin tevkif edildim, Suçum nedir bilmedim Yatıp duruyorum işte.
Emin ol anacığım Hiç bir suç işlemiş değilim. Tedbir olarak tutuluyormuşum İşte bildiğim… Vücut rahat olsa bile, neye yarar? Kalp rahat olmadıktan gayrı O kalp ki, sevdiklerinden ayrı Bizim illerin lisanıyla “sayrı”
Biraz da bu hale kendimiz, Şu ipe-sapa gelmez nefsimiz sebeptir. Kalpler ki, Allah sevgisinin evi. Bizler zayıf olduğumuzdan, Koruyamamışız bu kutsî yeri.
Oraya ana sevgisi, Aile sevgisi, evlat sevgisi, Millet, memleket sevgisi... Bütün bunlar yetmiyormuş gibi Zalim nefse uyarak Dünya sevgisiyle doldurmuşuz kalplerimizi.
İşte bundandır ki; muzdaribiz, İşte bundandır ki; garibiz, garibiz...
Evet anacığım; esiriz biz esiriz. Sevdiklerimizin esiri. Gönlü sahibine verebilseydik Boynumuzu böyle mahzun bükmezdik "Hakkın olacak işler Boştur gam’u teşvişler Ol hikmetini işler. Mevlâ görelim neyler, Neylerse güzel eyler" deyip geçerek Gerçek hürriyeti seçerdik O zaman, bütün dünya bir olsa Krallar ordular kaldırsa Kılına bile dokunamazdı hürriyetimizin. O zaman bize, nasipsizler “deli!”, Allah dostları da “veli!” derdi. Hem diyeceklere de bakmadan, dört nala Allah'a koşardık Allah'a!
İşte, biz de insanız, Hem de zayıf insanız anacığım. Müstahakız herhalde bu acılara Neden güceniyoruz, bilmem ki yabancılara.
Evet, hasretlik zor, ayrılık acı, Sevdikleriyle beraber olmak… İnsan kovamıyor bu ihtiyacı.
Ve akrabaların... Biliyorum, hiçbiri yerimizi tutmaz Tutmaz ama, teselli eder seni inşallah Böyle yaratmış anaları, Hazreti Allah "Oğluyla geçerse Hind-ü Çin'den Bir valide çekmez onda zahmet Bir maderi öldürür içinden Evladına zahmaçan bir afet.” Diye başlayan Cenab'ın Bir şiiri kalmış hatırımda.
Ah anacığım! Biz biçare evlatlar da Neye analar gibi değiliz? "Cennet anaların ayağının altında" Buyurdu Efendimiz Ya biz neden bu kadar gafiliz?
Sen şefkatlisin, Ah ne iyisin, sevgili anacığım. Mübarek ellerinden öperim. Bizim kokumuzu alırsın diye. Gözlerinden öp torunlarının, gelinlerinin. Duanı isterim Anacığım, Duanı isterim… Not: Bu şiir şairin kızı Hatice Selva tarafından sitemize iletilmiştir; kendisine teşekkür ediyoruz!... Admin.Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. Powered by AkoComment 2.0! |