- İLK ACIM- Hurşit PEKER Doğuyor, batıyor güneş semada, Akışı bir türlü durdurulamazmış. Bazen de acılar gelir ard arda, Gerçekten dayanılması oldukça zormuş.
İlk acım: Ah babacığım Babacığım.. Bizi Affet İlk tesellim: Kadrini bildik/bilemedik İnancım. Her gece ruhuna Ellerimden kaydı yıldızım, Dua etmek üzere Artık sensiz ve yalnızım. Sözleştik. Dünyalar benimdi sanki, Var iken babacığım. İnsan fani Son anında; Baki olan Allah Ellerin elimdeydi. Saat tamam Şimdi; Gülümserdi ölüme Boş kaldı avucum Hep hazırdı babam Seni; Hazır olmayan bizlerdik Oda oda arıyorum. Nasıl da ani oldu Resimlerin var, Anlayamadık . Sen yoksun. Gönlümüz hüzünlenerek Anladım; Gözlerimizden yaşlar akarak Her yolun bir sonu varmış, Avuçlarımızı ona uzattık Çaresizim, Rabbimiz; Neylersin, "İnna Lillah ve İnna ileyhi raciun"/Dedik İşte kader…. Böyleymiş. Son gece misafirimizdin, Baş ucunda bekleştik, Ağlaştık, söyleştik, Beş kişiydik: Annem, ben, yani Hülya’n Ve kardeşlerim, Nöbetleştik
Hurşit PEKER 26.ŞUBAT.2011/İSTANBUL Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. Powered by AkoComment 2.0! |