|
Yazar Yavuz Bülent BAKİLER
|
|
20-12-2010 |
Çocuklar Yavuz Bülent BAKİLER Sevgiyle büyüyor bütün çocuklar Ben çocuklarla büyüyorum. Yarı çıplaksa eğer çocuklar sokaklarda Olmaz olsun ipekler, oyuncaklar diyorum.
Birisi bir çocuğun kalbini kırıyorsa Çocuklar ağlıyorsa, hıçkırıyorsa Birden bütün vazolar paramparça oluyor Alıp başımı gidiyorum.
Bütün bahçelerimiz onlarla serin. Onlarla bereketli baharda dallarımız. Çocuklar uyanıksa gece yarılarında Boynu bükük kalır masallarımız. Haber yok evimden kaç günden beri Yorgunum, yalnızım, başımdan gidin. Beni avutmuyor bu ateş böcekleri Bana çocuklarımızın gözlerinden bahsedin. Ah çocuk sesleri, çocuk gülücükleri… Deniz köpüğünden, ceylandan ürkek… Sizin olsun dünyanın en güzel çiçekleri Bir çocuğun elleri ellerimde olsun tek. Çocuklar, bir yağmur gibi mübarek Hadislerdeki güzellik, ayetlerdeki huzur… Öldüğüm gün beni binlercesi gülerek Eğlenerek, oynayarak götürseler ne olur? Yavuz Bülent Bakiler Not: Bu Şiiri 20.12.2010 tarihli Yeni Akit gazetesinden tape ederek sitemize gönderen Tuğba Akmaz hanım kardeşimize teşekkürler... Admin Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. Powered by AkoComment 2.0! |
|
Son Güncelleme ( 20-12-2010 )
|