Bilal SÜRGEÇ

                                          (Devam):

      1996 yılının baÅŸlarında Ä°stanbul’da Darülaceze binasına Sultan Abdülhamit’in posterleri asılmıştı. Bir grup Ä°ÅŸçi Partili bu durumu protesto etmiÅŸ postere yumurta atmışlardı.

  Sait Abi ile  Malatya’da yayın yapan Sena TV’de bu olaya da deÄŸinmiÅŸtik. Ä°ÅŸçi Partisi’nin Malatya teÅŸkilatından  bir yetkilisi canlı yayına baÄŸlanarak Abdülhamit hakkında  aleyhte konuÅŸmaya baÅŸladı.Ä°ÅŸçi Partisi yanlısı Ulusal TV’nin bugünlerde “ En büyük devrimci Hz Muhammed” diye yayın yapması kimseyi aldatmasın o yıllar da Turan Dursun’u Türkiye’ye tanıtan bu partinin adamlarının çıkardığı 2000’ e DoÄŸru dergisiydi. Biz yine konuya dönelim Ä°ÅŸçi Partili diyordu ki “din insanları böler din olmasın. Din olmasa barış olur. Din yerine insanları birleÅŸtiren duygu yurtseverliktir. Emperyalizme karşı yurtseverlik olsun.” Said Abi  Müslümanlara “kardeÅŸ” olmayanlara “hemÅŸerim” diye hitap ederdi. Ä°ÅŸçi Partiliye ÅŸu soruyu sordu “Yahudiler, Müslümanlar ve Hırıtiyanlar Küdüsü’ü çok seviyorlar. Orada Yurtseverler niye anlaÅŸamıyorlar? “  

  Ä°kinci Abdülhamit’i  Müslüman kesimden bir kısım insan hatadan münezzehmiÅŸ gibi görürdü. Sait Çekmegil olayı devrin ÅŸartları içerisinde incelenmesi gerektiÄŸini  Sultan Ä°kinci Abdülhamit’in kendi devrindeki ilmiye sınıfının yetersizliÄŸinden  diye ÅŸikayet ettiÄŸini iÅŸaret ederdi. 

             ‘KÜRESEL ISINMA’  TUZAÄžI

                                           RACÄ° DURCAN
                                                07/02/2007       

                                    

       Bu yıl kış gelmedi.

       Sabah kalktığımda ilk yaptığım iÅŸ pencereden dışarı bakıp ne kadar kar yaÄŸdığını gözlemek oluyor. Bununla da yetinmiyor, ÅŸehirlerası telefon görüÅŸmelerinde muhatabıma havanın yağışlı olup olmadığını sorma ihtiyacı hissediyorum. Hemen herkes durumdan memnuniyetsizlik izhar ediyor, eski kışların kalmadığından yakınıyor. Susuzluk ve kıtlıkla karşı karşıya kalmak fikri hepimizin zihnine yerleÅŸdi.

  Ä°klimlerin deÄŸiÅŸtiÄŸi ve bundan en fazla Kuzey Amerika’nın etkileneceÄŸini bundan iki yıl önce öÄŸrenmiÅŸtim. Daha önce yazan olmuÅŸ mudur bilmiyorum ancak, ben AkÅŸam Gazetesi yazarlarından Serdar Turgut’tan öÄŸrenmiÅŸtim. Amerika’nın OrtadaÄŸuyu iÅŸgal nedenini açıklamak için yazmıştı. Herkes petrol için ABD’nin OrtadoÄŸuya geldiÄŸini düÅŸünürken, Kuzey Amerika’nın ikliminin deÄŸiÅŸerek buz tutarak yaÅŸanmaz hale geleceÄŸini; bu nedenle ABD nin baÅŸka yerleÅŸim bölgeleri aradığını öÄŸrenmek benim açımdan ilgi çekici olmuÅŸtu. Amerika’nın petrol kaynaklarına sahip olmak amacıyla bölgeye geldiÄŸini söyleyenlerden daha mantıklı bir izah tarzıydı. Kuzey Buz Denizindeki buz kütlelerinin eriyerek Gulfstream akıntısına yol açtığını ve bunun da Amerika kıtası ikliminde ne kadar önemli rol oynadığını öÄŸrenmiÅŸ oldum. Ardından vizyona giren The Day after Tomorrow ‘Yarından Sonra’ adlı film olayın üzerine tuz biber ekti. ABD, iklim deÄŸiÅŸiminin ardından kabaran okyanusun altında kalarak yok olacağını bu filmle  Dünya’ya ilan etmiÅŸ oluyordu. Dünya’yı ateÅŸe boÄŸan ve insani hiçbir gücün diÅŸ geçiremediÄŸi ülkenin böyle bir doÄŸal afetle tarihten silinmesi bana da ilahi adalete uygun göründü.

 ‘YOLDAKÄ° Ä°ÅžARETLER’LE NEREYE?

    Osmanlının yıkılmasıyla dünya üzerinde belirleyici unsur olan Ä°slam siyaseti de tasfiye edilmiÅŸ oldu. Tek bir devletin toprakları üzerinde birçok yeni devlet kuruldu. Bunlar da ya iÅŸgal edildiler, ya da halkları Batı yanlısı idarecilerin zulmüne terk edildiler. Bu, batı için kesin bir zafer anlamına geliyordu. Dahası zaferleri siyasi olmaktan öteye de geçti, zihinsel iÅŸgali kapsama alanına aldı. Ä°slam dünyası ÅŸaÅŸkınlık içerisindeydi. Bu ÅŸaÅŸkınlık yoÄŸun tartışmaları beraberinde getirdi. Yarım yüzyıldan fazla süren ve halen devam eden  yenilginin zihinlerde soru iÅŸaretleri bırakmaması mümkün deÄŸildi. Müslüman aydınlar yenilginin sebeplerini arıyorlardı. DoÄŸruya iman edenler yenilmiÅŸ, batılın arkasındakiler kesin bir zafer kazanmışlardı. Burada bir yanlışlık vardı.

                                     

Bilal Sürgeç

      Sait Abi sık sık bizi Peygamber  dışında hiç bir insanın sözü davranışı Ä°slam’ı baÄŸlamadığı konusunda ikaz ederdi.. Bir ara Ä°ktibas dergisinde  Risale-i Nur  hakkında tenkit yazıları yayınlanıyordu. Sait Abi , Said-i Nursi’yi biraz da ÅŸefkatle  anarak  onun ÅŸu sözünü de hatırlattı “Yanlışlar nefsimden doÄŸrular  Kuran’dandır.”  Said-i Nursi’nin Ä°slam adına uzun yıllar  hapiste yatması Sait aÄŸabeynin onun hakkında merhamet yüklü ifadelerinin temel nedeniydi. Ancak derviÅŸ yapılı bir arkadaşı yanına gelmiÅŸti.Adı Åževket Kösemen’di Onu biraz tatlı sert tenkit ettikten sonra  “Eskiden marksistin. Mücadeleci idin. Ä°slama dönüÅŸünü nefis bir bildiri yayınlayarak ilan etmiÅŸtin. Sonra NurcluÄŸu seçip niye böyle pasifleÅŸtin?” 

Necmettin Evci 
 

Günlük hayhuy ve resmi program içinde okumanın da yazmanın da asli içerikleri zayıfladı. Okuryazar olmanın kanıtı için ilk mektep ÅŸahadetnamesi yeterli sayılmaktadır. Oysa bizim okuryazar nice cahillerimiz vardır. Daha ileri giderek cehaleti artıran okuryazarlıklardan bile söz edilebilir.  Okumak harf sembollerinin kelime ve cümle sırasıyla oluÅŸturduÄŸu ses dizgelerini çözmenin ötesinde anlaşılmamıştır. Okumanın anlamla, anlama ve düÅŸünmeyle baÄŸlantısı tek kategoriye indirgenerek kurulur. Nasıl ki, ‘yazma’ ile belli bir anlama, fark etme ve ifade etmenin gereklilik iliÅŸkisi kurulmuyorsa. ‘Okumak’ yazıyla zapt edilmiÅŸ anlamı algılamak, ‘yazmak’ da zihnimizdeki anlamı yazıyla zapt etmek (burada zabıta ve zabıt kâtipleri hatıra getirilmelidir) deÄŸildir. Onların hayat içinde sandığımızdan çok geniÅŸ ve derin karşılıkları vardır. Hayatı ve hayat içinde okuyamayanlar yazılı metinleri hakkı ile okumada da yetersiz kalacaklardır. Yazı için de aynı ÅŸeyleri düÅŸünebiliriz. Ä°hmalin alacakaranlığında kalmış kimi kelimeleri el yordamıyla olsun biraz yoklamak istiyorum. Onlara çok belirgin olmayan yumuÅŸak bir dokunuÅŸ bile benim için önemli olacaktır. 

                                                SADDAM Ä°DAM EDÄ°LMÄ°Åž OLABÄ°LÄ°R MÄ°?
                                                                                                                 RACÄ° DURCAN

                                                                                                              9Ocak 2007, Ankara

   Saddam Hüseyin'in idam görüntüleriyle bayrama girmenin burukluÄŸunu
yaÅŸadık bu sene.. Bunda etkili olan ÅŸey, Saddam'a acımaktan çok bu
idamının sembolik anlamının bir tehdit içermesiydi. Aylarca süren bir
yargılamada infazın bayram gününe denk gelmesi tesadüf deÄŸildi.
Gizlice çekildiÄŸi intibaın verilmesine gayret sarf edildiÄŸi anlaşılan
görüntülerin bütün dünyaya servis yapılması da... Hadisenin arkasından
ÅŸiddetlenen Åžii-Sünni savaşıyla  istediklerini bir kere daha
fazlasıyla aldılar.
    Saddam'ın idamı, tek başına üzerinde durulmayı gerektirecek önemde
deÄŸildir. Fakat gizli çekim yapıldığı intibaı verilen görüntülerdeki
tuhaflık dikkat çekiciydi. Ülkesine büyük zararlar vermiÅŸ bu insanın
ortadan kalkmış olması bizi fazla alakadar etmesi gerekmezdi. Ancak
olayın sunuluÅŸ ÅŸekli, bu meseleyi birkaç bakımdan ele almayı
gerektiriyor.