Ercan ARSLANER 

     Dilimizin kaderi diÄŸer dünya dillerinden farklılık gösterir; çünkü  yapılan müdahaleler yabancıları bile bezdirmiÅŸtir. Avusturyalı Türkolog yazarı Barbara Frischmuth önceleri hevesle öÄŸrenmeye baÅŸladığı Türkçeyi öÄŸrenmekten vazgeçer. Sebebini soranlar “YetiÅŸemiyorum, her gün yeni kelimelerle pösteki saymak zorunda kalıyorum.” diye cevap verir. (1) Çünkü dünün “muvaffakiyeti “baÅŸarı” ile deÄŸiÅŸtirildi. BaÅŸarı da yetmemiÅŸ, o da kenarda bırakılarak bir çeviride  onun yerine “eriÅŸi” yazılmış. Bunun çok örneklerini görüyoruz. “SavaÅŸ” kelimesini bilmeyenimiz yok ama “savaşım” ne oluyor? Kelimenin sonundaki ek, iyelik  ekinden nasıl ayrılacaktır?“ Dilbilimin bulduÄŸu  temel ilkelerden  biri  sözcükler  arasındaki söyleyiÅŸ benzemezliÄŸidir. “Yazım, savaşım  vb.” kelimelerinin  sonundaki –ım  bu benzemezlik ilkesine yeterli derecede  aykırıdır. 

      Dilde yenileÅŸme veya kelimeleri deÄŸiÅŸtirme ihtiyacı hiçbir zaman milletin  kendisinden  gelmediÄŸi gibi ona sorulmamış bile. DeÄŸiÅŸimi  yapaylaÅŸtıranların amaçlarına  objektif bir bakış yapılırsa, karşımıza tarihimizle aramıza bir duvar örülmek isteÄŸi çıkabilir. Bu ÅŸahıslar, resmi yetkilerini de kullanarak çoÄŸu yerde, çoÄŸu zaman tarihimize yön veren etkenlerden koparak kendi anlamlarını belirlemek için yeni kelimeler bulmaya yönelmiÅŸlerdir. 

                                        

  Iran kendi karasularına giren 15 Ä°ngiliz askerini tutuklayınca bir kere daha Dünya’nın yüreÄŸi aÄŸzına geldi. SavaÅŸ tehlikesiyle birlikte Teksas petrolünün fiyatı yükseldi, Dünya borsaları hareketlendi.  Ortalık iki hafta sonra ancak duruldu. Herkes rahat bir nefes aldı, savaÅŸ tehdidi ÅŸimdilik bitmiÅŸ, kabus sona ermiÅŸti. Iran olaydan büyük bir zaferle çıktı. Ä°ngilterenin itibarı yere serildi. Mazlum halkların yüreÄŸi bir defa daha soÄŸruldu. Dünyanın egemen güçlerinin her istediklerini yapamayacakları, karşılarında bazılarının dik durabileceÄŸi anlaşıldı. Halkı müslüman ülkelerin gençleri, Batılı yönetimler karşısında dik duruÅŸ sergileyemeyen kendi hükümetlerini aÅŸağılarken Ä°ran’a karşı artan bir bir hayranlık hissettiler.

Necmettin EVCÄ° 
 

Yazmak yaÅŸam içinde hangi gereksinimi karşılar, hangi amacı gözetir? 

“Amel defterini kendin mi tutuyorsun? Ä°yi ama buna güç yetiremezsin” diye karşılık verdiÄŸim an sanat gündeminin bir dönem esaslı tartışma konusu olan yazmak ve yaÅŸamak iliÅŸkisi üzerine yoÄŸunlaÅŸmaya baÅŸlamıştım bile. Benzer anlayışı ‘YaÅŸamsız Sanat Olmaz’ baÅŸlıklı denemesinde ilk YaÅŸar Kemal dillendirmiÅŸti. (Milliyet/Sanat dergisi, S.70) Ardından Ahmet Oktay’a, Hilmi Yavuz’a, Nedim Gürsel’e kadar hemen her sanatçımız bir ÅŸekilde tartışmaya katıldılar. Gürsel’in bu konuları tartışan ‘YaÅŸadığını Yazmak’ ve ‘Yazarak YaÅŸamak’ baÅŸlıklı yazıları net bir tutumu izah etmesi yanında olgusal geliÅŸme içinde toplumcu gerçekçiliÄŸin poetik yeniden yapılanma arayışına istikamet kazandırması açısından da önemliydi. (Bkz. Nedim Gürsel, BaÅŸkaldıran Edebiyat, s.93-120, Yapı Kredi yay. Ä°st 1997) Yazar bu yazılarında yaÅŸadığını yazmanın gün geçtikçe öncülüÄŸünü yitiren bir yazarlık tutumu olduÄŸunu, yazmak için yaÅŸamak gerektiÄŸini öne sürmenin günümüzde hiçbir önem taşımadığını, çünkü yazının bilinçli üretime dayanması gerektiÄŸini, yazıda yerine göre yaÅŸamla hiçbir iliÅŸkisi kurulamayan kurmaca, soyut gerçekliÄŸin olduÄŸunu örnekler vererek ve açık bir dille vurguluyordu. Kaçınılmaz baÄŸlantılarını göz ardı etmeyerek sanat ve gerçekliÄŸe kısmen deÄŸindikten sonra farklı bir açıdan yazı ve yaÅŸam olgusuna eÄŸilmek istiyorum. 

Ebu Welid bin Abba Vite'den    

Çağımızın Bilim Kurgu Romanı    

ANA BÖLÜM V:  

Gezi Notlarına Devam:

Türkçe'ye Uyarlayan: Prof. Dr. Mustafa ErdoÄŸan Sürat   

     GEZÄ° NOTLARI (devam) 

            4 HAZÄ°RAN 2002: Büyük Karadeniz'i GeçiÅŸ;

            Önce takdim: Büyük Karadeniz neresi? Orta sesin en iyi korunduÄŸu yer. Orta ses ne peki? Hazreti Ä°brahim'in adını taşıyan Ä°brahimi makamının temel sesi. Küçük bir öykü, konunun anlaşılmasını kolaylaÅŸtıracaktır: Mustafa Kemal PaÅŸa, Batı kültürünün yıldız kuruluÅŸlarından Pathé plak ÅŸirketinin sanat yönetmenini Çankaya'ya çağırtmış;

Richard Pohle 
 

The Bodleian Library in Oxford is one of several major collections taking their first steps towards allowing books to be digitised

Could this be the final chapter in the life of the book 

The world's libraries are heading for the internet, says Bryan Appleyard. If this means we lose touch with real books and treat their content as 'information', civilisation is the loser

'The majority of information," said Jens Redmer, director of Google Book Search in Europe, "lies outside the internet." 
 
 

Redmer was speaking last week at Unbound, an invitation-only conference at the New York Public Library (NYPL). It was a groovy, bleeding-edge-of-the-internet kind of affair. There was Chris Anderson, editor of Wired magazine and author of The Long Tail, a book about the new business economics of the net. There was Arianna Huffington, grand panjandrum of both the blogosphere and smart East Coast society.